Altagracia, Nicaragua

Isla Ometepe is een groot vulkanisch eiland in het Lago de Nicaragua. We vaarden naar het eiland met een houten overzetboot van waarop we de twee vulkanen van het eiland zagen opdoemen: Concepcion en Maderas. Het was best druk op de boot en het water stroomde er bij elke grote golf binnen. Na een uurtje waren we dan ook blij dat we terug voet op vasteland hadden.

Op aanraden van Bram, die we in Granada ontmoetten, gingen we naar Hospedaje Ortiz, waar we supervriendelijk werden ontvangen door Mario en zijn zoon. Ze vertelden ons over alle mogelijke uitstappen die we konden maken op het eiland. We beslisten om de volgende dag een korte fietsttocht te maken naar het zuiden van het eiland.

Op versleten mountainbikes met bedenkelijke remmen trokken we er op uit. We maakten een eerste stop aan Ojo de Aqua, een kleine waterpoel met 'helend' water. Over een hellend parcours fietsten we daarna verder naar Finca Porvenir. In dit hotel/restaurant konden we enkele antieke petroglyphen bekijken. Niet bepaald indrukwekkend, maar de korte pitstop was welkom. In de namiddag verdween de zon achter de wolken en op onze terugweg begon het ook stilletjes te regenen. We schuilden in een comedor op het Santo Domingo strand, waar de koele wind zwemmen uitsloot. Met de bui voorbij klommen we terug op onze fiets en keerden we terug naar onze hostel.

's Avonds nodigde Mario ons uit om met de familie mee te gaan op restaurant en naar het verjaardagsfeestje van een vriendin. Dit konden we ons natuurlijk niet laten passeren, en een uurtje later zaten we met z'n allen in de tuin van een Italiaans restaurant. Mario bestelde er een grote pizza voor de hele familie inclusief ons. Iedereen kreeg twee kleine stukjes voorgeschoteld. Niet bepaald een grote maaltijd. Toen we aankwamen op de verjaardag begrepen we al snel dat de pizza maar een voorgerechtje was, want we hadden nog maar net een plaatsje gevonden en er stond al een groot bord arroz negro voor onze neus. Dit werd gevolgd door groentjes, gevolgd door noedels, gevolgd door kippenboutjes,... En dan was er nog fruitsap, rum, cuba libre, ... veel te veel dus. De familie Ortiz verzamelde dan maar prompt alle overschotjes om mee te nemen naar huis. Met goed gevulde buikjes trokken we die avond naar bed.

Maandag was onze laatste dag op het eiland, want die avond zouden de ferry nemen naar San Carlos. Met de bus reden we naar twee kleine musea. Het eerste was een museum over de numismatiek van Nicaragua en toonde allerlei munten en bankbiljetten. We kregen er een korte uitleg over de Cordoba, de lokale munt. Het tweede museum was een archeologisch museum en overliep de antropologische geschiedenis van het eiland. Voor we terugkeerden naar ons hotel maakten we nog een korte stop in Charco Verde, een klein natuurreservaat. We maakten er een korte wandeling langs de kust en zagen er enkele mooie vogels.

Daarna maakten we ons klaar voor onze ferrytocht naar San Carlos. Deze zou maar liefst 10 uur duren en zou rond 18u vertrekken. Natuurlijk had de boot, die van Granada kwam, vertraging en rond 20u30 konden we eindelijk aan boord. We namen plaats op het bovendek, waar we na een tijdje zoeken ons een eigen bankje konden bemachtigen. Hier slaagden we er toch in om een beetje slaap te vatten. Toen we wakker werden was de haven van San Carlos in zicht en zat het eerste deel van onze reisweg van de dag er op.