Arequipa, Peru

We besloten voor de goedkoopste nachtbus te kiezen om naar Arequipa te reizen. Niet de beste beslissing, want we sliepen amper door de vele nachtelijke tussenstops en de wenende babies. Toen we om vijf 's morgens onze hostel binnenstrompelden, mochten we gelukkig direct in ons bedje van de eigenaar. De registratie en betaling kon wachten.

Tegen 11 uur waren we bijgeslapen en was het tijd om Arequipa te verkennen. We bezochten het Santa Catalina klooster gelegen in het centrum van de stad. Het hele complex is een blok groot en telt vele huisjes en straten. We namen een gids en wandelden er een uurtje in rond. De mooi geschilderde huisjes deden een beetje denken aan Zuid-Spanje. Het werd al snel duidelijk dat de zusters in deze mini-stad zich niet hielden aan hun gelofte van armoede.

Na het klooster bezochten we een andere toeristische troef van Arequipa, de mummie van Juanita. In een klein museum kregen we eerste een documentaire te zien waarna een gids ons in moeilijk verstaanbaar Spaans door de collectie van keramiek, linnen en kledij gidste. In de laatste zaal kregen we dan de mummie te zien. Deze stond in een glazen, aangedampte frigo en was eigenlijk niet zo indrukwekkend.

Later op de avond gingen we nog op zoek naar een goede toer om de Colca Canyon te bezoeken. Uiteindelijk boekten we via de hostel een drie-daagse trip die de volgende morgend om 3u30 zou vertrekken. Vroeg in bedje dus die dag.

Stipt om 3u30 stond onze gids voor de deur en slaperig kropen we in het minibusje. We moesten nog een hele tijd rijden naar de grote ravijn. De hoofdreden om zo vroeg te vertrekken is omdat rond 8u condors te zien zijn. Deze maken gebruik van de ochtendwarmte om hun nest te verlaten. We wachtten dus vol ongeduld en inderdaad, na een tijdje zagen we de eerste vogels diep in de kloof opstijgen. Ze kwamen steeds dichterbij, maar foto's nemen was niet evident. Na een half uurtje condorspotting was het tijd om verder te rijden naar de vertrekplaats van onze wandeltocht.

De Colca canyon is de tweede diepste ravijn ter wereld (dieper dan de Gran Canyon) en op het programma van de eerste dag was een afdaling naar de rivier beneden. De knieen kregen het zwaar de verduren want we wandelden continue naar beneden voor een dikke twee uur. We waren de wandeling vrij laat gestart en het was dus al donker aan het worden toen we onze slaapplaats bereikten. Gelukkig maakte onze gastheer Mauricio een lekkere maaltijd klaar op een klein houtvuurtje en er waren genoeg dekentjes voor de koude nacht in de ravijn.

De volgende dag hadden we een zwaar programma voor de boeg. Maar voor we aan het zware deel startten, wandelden we eerst een vlak stuk in de canyon naar een kleine oase. Daar konden we zwemmen in een mooi zwembad en kregen we een eenvoudige maaltijd voorgeschoteld. Lekker relaxen dus. Spijtig genoeg kon dit niet blijven duren en rond 3u moesten we ons klaarmaken van onze gids Jan-Carlos. Tijd voor de beklimming... 1200m steil naar boven. We besloten ons eigen tempo te volgen en maakte regelmatig korte tussenstops. We hadden ook geluk die dag, want de zon kroop achter de wolken waardoor het niet te warm was voor de twee uur durende klimpartij. Rond 5u bereikten we moe (maar voldaan) de top.

In het dorp hadden we een echte luxe kamer met heerlijk warme douche en we aten alpaca in een charmant restaurantje. Het zware deel van de tocht was achter de rug. De volgende dag was voornamelijk terugbussen naar Arequipa met een stop bij enkele warmwaterbronnen en een stevige buffetmaaltijd. We waren van plan om de volgende dag verder te reizen naar Puno maar besloten om het nog een beetje uit te stellen om de stad een dagje langer te verkennen.