Bogota, Colombia

De eerste dag in Bogota bezochten we het Boteromuseum met o.a. werken van suprise suprise... Fernando Botero. Wel een grappige kunstenaar want hij maakt schilderijen en beelden van dikke mensen en dieren. Onze favoriet was een grappig beeldje van een dikke kat. Verder genoten we van de voordelen van de grote stad: gevarieerd eten nl. lekker Mexicaans en later op de avond Franse dessertjes. De eigenares van het koffiehuisje gaf ons bij onze bestelling van chocoladetaart en citroenmerengue een uitnodiging voor een gratis concert die avond vlakbij onze hostel. Daar hadden we wel zin in, dus we stonden goed op tijd in de rij met onze beste kleren aan. Gelukkig maar, want de rij achter ons werd superlang. In een kleine theaterzaaltje nestelden we ons in de rode stoelen voor een live cd-voorstelling van Victoria Sur, een zangeres waar we een uur geleden nog nooit van gehoord hadden. Jazzy popmuziek bleek haar genre te zijn en dat beviel ons zeer goed. Ze zong, speelde gitaar en had een coole band.

De dag erna verkenden we de grootste troeven van Bogota, het goudmuseum en het historisch centrum La Candelaría. De uitgebreide collectie in het museo del oro was op zijn minst gezegd indrukwekkend. Meer dan twee uur wandelden we rond tussen de gouden beeldjes en sieraden, het ene nog verfijnder dan het andere. In de namiddag wandelden we onder begeleiding van de toeristische dienst door de stad. Speciaal voor ons ging er ook een Engelstalige gids mee die heel erg zijn best deed maar onze vragen niet altijd even goed begreep, best wel grappig. Op vrijdagavond wordt een grote straat in het centrum afgesloten voor het verkeer en doen allerlei straatartiesten er hun ding. Er waren ook stalletjes met eten en koopwaar en groezelige verkopers boden er zowaar gepikte gsm's en fototoestellen aan. Toch was het gezellig rondwandelen over de boulevard.

Op zaterdag gingen we naar een zoutkathedraal in Zipaquira, een dorp op een uurtje bussen van Bogota. We hadden alletwee andere verwachting over wat een zoutkathedraal nu juist is, maar geen van ons beiden had gelijk. Het ging om een gigantische zoutmijn die al jaren wordt uitgebaat en nog steeds in werking is. In de verlaten gangen van de mijn maakten de arbeiders een kruisweg en een kathedraal. Groot en apart. We volgden ook de mijnwerkersroute, waarin Niel een stuk zout uit de rots hakte met een pikhouweel. Verder was het niet zo boeiend.

Op zondag zijn alle museums gratis en wordt een groot deel van de stad verkeersvrij gemaakt. We bezochten het historisch museum en la casa de moneda, een museum over Colombiaans geld. Er was ook een prachtige fototentoonstelling van Fazal Sheikh over moedige mensen in derdewereldlanden. 's Avonds aten we lekkere barbecue in de hostel en Niel speelde DJ in de bar. Hij leerde de anderen goeie Belgische muziek kennen zoals Absynthe Minded, Daan en Lady Linn.

Onze laatste dag in Bogota moesten we ons met serieuze zaken bezighouden. Bij het binnenvaren in het land, regelde de kapitein de stempel in onze paspoorten. Hierdoor kregen we slechts dertig dagen om in Colombia te reizen. We waren ondertussen zo betoverd dat we langer wilden blijven, maar hiervoor hadden we een verlenging nodig. We gingen naar de immigratiekantoren van DAS maar daar werden we bot weggestuurd door een harde tante. We waren blijkbaar te vroeg om een verlenging aan te vragen aangezien we nog 12 dagen tijd hadden!!! Verontwaardigd verlieten we het kantoor. Om onze dag nog een beetje goed te maken, bezochten we het Montserrat, een klooster op een berg met uitzicht over heel Bogota. We gingen de berg op met een toeristentreintje en genoten van Bogota, dat zich voor kilometers voor ons uitstrekte.

Diezelfde avond pakten we een nachtbus naar Medellin en we waren juist op tijd want de dag erna brak er een algemene staking uit van het openbaar vervoer in Bogota en zouden we vastgezeten hebben voor twee dagen. Gelukkig niet voor ons, voor een prikje namen we de nachtbus. Juist toen we tegen 2 uur 's nacht begonnen in te dommelen, kreeg de bus pech en we moesten allemaal uitstappen. We konden binnen een half uur overstappen op een andere bus, die de airco zo koud had staan dat we 's morgens alletwee verkleumd en met nauwelijks nachtrust in Medellin arriveerden.