Cali, Colombia

We installeerden ons in de uitgaansbuurt van Cali rond Avenida Sexta. In onze hostel liepen we Steve tegen het lijf, een Amerikaan die we eerder al eens tegenkwamen in Honduras en Panama. Hij ging die avond een grote tatoeage laten plaatsen op zijn schouder. Wij hielden het ietsje kalmer en gingen op zoek naar eten in de stad. Dit bleek niet zo eenvoudig als we dachten en na meer dan een uur zoeken, kozen we dan maar voor een buffetstijl restaurant. Véél te duur, zo bleek toen we de rekening kregen voorgeschoteld! Teleurgesteld dus terug naar de hostel.

We spendeerden in Cali slechts één volledige dag, maar deze was goed gevuld. Op dinsdagmorgend namen een goedkope taxi naar de zoo, volgens onze reisgids de beste van Colombia. Toen we aan de ingang aankwamen, bleek dat we niet de enigen waren. Honderden schoolkinderen, netjes in uniform, stonden rumoerig te wachten om binnen te gaan. Snel staken we iedereen voorbij en haastten we ons naar het aquarium. Niet heel groot, maar wel lekker stil... voor even dan toch.

Om de grote hoop niet altijd op onze hielen te hebben, besloten we het wandelpad doorheen de zoo tegenwijzersin te volgen. Dit loonde want we konden ongestoord genieten van de vele dieren. Wij waren het meest onder de indruk van de prachtige gouden kikkers en de schattige pasgeboren koningsgier.Na enkele uurtjes beestjes gapen, was het tijd voor iets anders. We lieten de joelende schoolkinderen achter ons en gingen naar een waterpark.

Aquaparque Las Cañas was ons aangeraden door een Nederlands koppel in Cartagena omwille van de knotsgekke glijbanen daar. In het bloedhete Cali was een namiddagje plonsen in een groot buitenzwembad dan ook heel verfrissend. We startten rustig aan door met een grote, opblaasbare band van een brede glijbaan te gaan. Daarna was het tijd voor twee andere rustige 'toboganes', waarna we ons opmaakten voor de twee geschifte glijbanen. Laten we zeggen dat één keer op elke schuifaf meer dan voldoende was. Op een van hen sprong je echt een halve meter in de lucht waarna je hard terug op de baan landde, ondertussen spetste het water je in het gezicht en vreesde je voor je leven. Dit zou zo verboden zijn in Europa, maar het was plezant... voor die ene keer! We sloten de uitstap af met wat baantjes in het 'semi-Olympisch' zwembad en lieten ons vallen in het tarzan zwembad via een katrol. Inbegrepen in het toegangsticket zaten ook nog vijf mechanische attracties. Dit bleek niet meer te zijn dan een vervallen pretpark met een verdacht, krammikkelig reuzenrad. We hielden het wijselijk bij de botsautootjes.

Op de terugweg naar de hostel wilden we een tweede eetfiasco voorkomen, dus we stopten even aan de supermarkt en sloegen een gezonde portie groentjes en spaghetti in om zelf te koken. Als saus kozen we 'salsa de tomate', maar in de hostel bleek dat we 400 ml ketchup hadden gekocht. Het geheel werd toch nog een lekker én goedkoop avondmaal.

Omdat we ons moesten haasten om de grens tijdig te halen, vertrokken we de volgende dag uit Cali richting Popayan.