Campeche, Mexico

Campeche is een redelijk rustig stadje met weinig toeristen. Dat merkten we al meteen toen we aan het infokantoor zo goed als geen info kregen. We trokken er dan maar zelf op uit. Niet zonder gevolgen, want toen we tegen half zeven aankwamen aan het Fort San Miguel, bleek het gesloten te zijn, hoewel in onze reisgids stond dat het tot acht uur open was. We hadden veel geluk want de nachtwaker zag ons en voor een kleine 'fooi' wou hij ons wel stiekem binnenlaten. We genoten voor de helft van de prijs van het museum, dat nu speciaal voor ons open was. Op het fort zelf zagen we de zon ondergaan in de zee. We waren met een bus gekomen maar omdat het s 'avonds aangenamer weer is, besloten we terug te wandelen langs de dijk. Een stevige wandeling van anderhalf uur. Onderweg zagen we veel joggers en fietsters die op een speciaal looptraject aan hun conditie werkten. Hadden we thuis ook maar zo'n prachtige sportlocatie!

Tijdens de tweede dag in Campeche wilden we naar Edzna gaan, een archeologische site op zo'n half uurtje van de stad. Vervoer vinden ging niet vanzelf, na een half uur rondvragen en heen en weer lopen zaten we pas op het juiste busje. De site zelf was mooi gerestaureerd en we geraakten ook aan de praat met een Mexicaanse professor die ook zeer vloeiend Frans en Engels sprak, een grappig mannetje die ons vele weetjes en tips wist te vertellen. Toen we omstreeks kwart voor 2 al eens aan de uitgang gingen kijken of het busje van 2u er al aankwam, bleek er juist een busje naar Campeche weg te rijden van de site. Gelukkig stonden er 3 Mexicanen aan de uitgang en toen die merkten dat we er aan kwamen, riepen ze met veel armgezwaai en gefluit het busje terug voor ons: heel vriendelijk en best wel grappig om te zien!! Campeche heeft niet de mooiste stranden van Mexico, daarom vroegen we in de hostal naar een zwembad. Zij stuurden ons naar Kin-Ha, een prachtig groot maar ondiep openluchtzwembad. We genoten van het heerlijke water en plonsten er op los. Om onze sportieve dag te besluiten, aten we in een vegetarisch restaurant. Er verscheen voor de eerste keer in Mexico bloemkool op ons bord: heerlijk als afwisseling met de bonen en chiles!