Chachapoyas, Peru

Om half zeven 's avonds kwamen we compleet groggy van twee dagen bussen aan in Chachapoyas, waar we in het eerste beste hotelletje incheckten.

De eerste dag in Chachapoyas maakten we geen daguitstap, maar bekeken we de verschillende opties die door de vele touroperators werden aangeboden. We besloten om één uitstap alvast te boeken en de volgende dag te beslissen wat we nog meer wilden doen. Tijdens het verkennen van he dorpje viel ons oog al snel op de overheerlijke dessertjes die in de verschillende bakkerijen stonden. We konden dan ook niet weerstaan aan het smakelijk stuk chocoladetaart... niet enkel die dag, maar ook de volgende dagen smulden we lekker.

Onze eerste uitstap in Chacha was direct naar de trekpleister van de regio, Kuelap. Dit pre-Inca fort krijgt per jaar maar liefst evenveel bezoekers als Machu Pichu... per dag! Totaal onterecht zo bleek. Het machtige 'kasteel' werd gebouwd op een klif die omringd wordt door een grote vallei. Heel veel in Kuelap, zoals de toegangspoort en de buitenmuur, is prachtig gerestaureerd en je krijgt er een mooi beeld van de Chachapoyas cultuur.

De volgende dag gooiden we het over een andere boeg en kozen we resoluut voor de natuur. Je kan het haast niet geloven, maar drie jaar geleden was er in geen enkele reisgids sprake van de Gocta watervallen. Ze zijn immers pas door een Duitser op de kaart gezet. Hij hoorde geruchten van een grote waterval in de jungle, vond zo de Gocta waterval en ontdekte, na ze te meten, dat ze de derde hoogste was in de wereld (meer dan 700m hoog). En nu was het onze beurt om er heen te trekken.

We volgende een gloednieuw pad naar de voet van het bovenste deel van de Cataracta. Een goede twee uur stappen in de brandende zon bracht ons daar. Het heerlijke, koele water en het prachtig uitzicht waren de moeite waard. We liepen rond in de nevel van de waterval en Niel nam een duik in een van de ijskoude poeltjes aan de voet. Na de lange terugtocht kregen we een simpele maaltijd voorgeschoteld, waarna we weer naar Chachapoyas reden. Die avond boekten we ook onze laatste trip in de omgeving, een bezoek aan het mausoleum van Revash en het museum van Lambayeque.

De wandeling naar Revash was niet mis. Bijna twee uur klimmen in het stralend zonnetje. Onze gids hield er een goed tempo in. Het duurde even voor we de rood geschilderde rotshuisjes in zicht kregen, maar met hoe dichter we kwamen, hoe meer detail we zagen. Tot onze grote spijt was het niet mogelijk in het mausoleum te gaan, zoals ons was beloofd. Dat nam niet weg dat we heel dicht bij waren met een heel mooi overzicht over de vallei. Toen we boven waren, kregen we nog lekker fruit van de gids. We moesten wel eerst vragen hoe we het moesten eten want we hadden nog nooit een granadilla van dichtbij gezien, maar twas lekker verfrissend! Hierna was het richting het museum, waar vele Chachapoyas mummies werden bewaard. Van achter het glas zagen we de ingewikkelde bundels met menselijke resten, waarvan sommige waren geopend. Best een beetje eng! Het moderne museum gaf ook interessante informatie over de andere sites in de omgeving.

Daarna terug in de auto, want we moesten tegen de avond in het dorp zijn voor onze nachtbus naar Chiclayo. Gelukkig hadden we nog wat tijd om proviand in te slaan voor de lange rit: chocoladetaart en koekjes uiteraard!