Op de bus naar Chetumal ontmoetten we Kaj, een Amerikaan uit San Fransisco die net aan zijn lange reis was begonnen. Samen zochten we een hotelletje en een plek om nog iets te eten. Al snel bleek dat Chetumal geen bruisende stad was en het duurde dan ook even tegen we iets gevonden hadden. We aten in een klein typische Mexicaans restaurantje. Die avond op tijd te bed.
De volgende dag verkenden we Chetumal, maar buiten het Mayamuseum bleek dit weinig te bieden. We gingen ook op zoek naar een tandarts, want in Merida had Niel een stuk van zijn tand gebeten in een iets te krokante pizza. We wilden nog voor Belize op afspraak omdat de tandartsen in Mexico een goede reputatie hebben. We hadden geluk, want we konden die namiddag reeds komen. De tandartse sprak geen woord Engels, maar begon na een korte uitleg er lustig op los te boren. Na een goed half uur bleef er weinig tand over, en moest haar collega in het Engels komen toelichten waar ze nu juist mee bezig was. Ze moest namelijk een oude vulling verwijderen voor ze de tand kon reconstrueren. Twee uur en 40 euro later was alles in orde en konden we met een gerust gemoed doortrekken naar Belize de volgende dag.
Comments Add
Comments Add
Comments Add
Maquete van Chetumal
Oct 21, 2009
Chetumal hoe het was zo'n 100 jaar geleden. Niet indrukwekkend.
Comments Add
Tandartsbezoek
Oct 21, 2009
Niels tand werd gedrild en geboord en Ruth wachtte lang, heel lang.
Comments Add
Restaurant Encuentro
Oct 21, 2009
De salade met tomaat en mozarella bestond uit tomaat en mozarella... niets meer!

Is there offensive content on this page? 
CommentsAdd