Copacabana, Bolivia

We gaven het Titicacameer een tweede kans, ditmaal aan de Boliviaanse zijde. Op een kwartiertje van de grensovergang ligt Copacabana, een klein dorpje vanwaar je het meer kan verkennen. Al vlug viel op dat Bolivia echt spotgoedkoop was. We sliepen en aten die dag voor geen geld.

De volgende morgen waren we vroeg uit de veren om de ferry naar Isla del Sol te nemen. Voorzien van liters water en zonnecreme vaarden we voor twee uurtjes naar het eiland waar volgens de Inca's de zon geboren werd. Op de boot maakten we kennis met Matt met wie we de rest van de dag zouden optrekken. We vonden vlot een goedkope slaapplaats en na een korte strandwandeling aten we in het enige restaurant van het dorpje. De zon die scheen intussen al genadeloos, maar het was echt wel genieten op Isla del Sol. Tijdens onze namiddagtrek naar de Inca ruines in het noorden kregen we een prachtig uitzicht op het meer en de omliggende eilanden. Het leek soms alsof we op de Griekse eilanden waren.

De volgende dag namen we afscheid van Matt. Hij had immers al zijn bagage meegenomen naar het eiland terwjijl wij enkel met een dagrugzak waren afgezakt. Zo konden we op dag twee een lange wandeling maken naar de zuidkant van het eiland. We begonnen voreg aan onze staptocht om zeker op tijd te zijn voor de boten naar het vasteland in de namiddag. De trip bracht ons via enkele kleine dorpjes en stranden naar de meer toeristische kant. Dit laatste hadden we al snel geweten want we moesten een 'tol' betalen voor het gebruiken van de enige noord-zuidroute op het eiland en aangekomen in de haven bleek het niet zo voor de hand te liggen snel een bootje te nemen. De havenwachter keek streng toe dat alle toeristen de verplichte 20 Bolivianos betaalden om een overzet te nemen naar Copacabana... en dit terwijl we slecht 15 betaalden om naar de verder gelegen noordzijde te reizen. Na veel frustraties en gediscussiëer slaagden we er in stiekem op een boot te kruipen en de kapitein snel 15 Bolivianos toe te steken. Door alle vertragingen kregen we Matt toch nog een laatste keer te zien, ook al had hij pas in de late namiddag een bootje genomen. En hij was niet de enige bekende die we tegen het lijf liepen, want op onze boot bleek Marc te zitten. Een Engelsman die we eerder tegenkwamen in Costa Rica en El Salvador... 6 maanden geleden! De backpackerswereld is een kleine wereld :)