El Castillo de La Concepcion, Nicaragua

Rond 6u arriveerden we hongerig in San Carlos. Voor we verder reisden dus toch even ontbijten, rijst en bonen uiteraard. Daarna op de lancha, een lange motorboot, naar El Castillo. We vaarden voor meer dan twee uur over de San Juan rivier. Diep verstopt in de Nicaraguaanse jungle ligt een oud Spaans fort gebouwd in de 17e eeuw, onze eindbestemming. Het fort ligt hoog gelegen boven de rivier en kijkt uit over het hele dorpje. Moe vonden we een goedkoop hotelletje en besloten we het rustig aan voor de dag.

s' Avonds waagde Niel zich nog aan de lokale riviergarnalen. Supergroot waren deze en ze leken eigenlijk meer op kleine kreeftjes dan garnalen. Drie camarones waren dan ook ruim voldoende om zijn honger te stillen.

De dag erna bezochten we dan het fort, een indrukwekkend verdedigingsbouwwerk boven een bocht in de rivier. Er was ook een gloednieuw museumpje bij met interessante verhalen over piraten en het gebruik van de rivier als kanaal tussen de twee oceanen voor het kanaal van Panama gebouwd werd.

Na zonsondergang kropen we weeral in een bootje, deze keer om een kaaimantocht te doen! In het donker vaarden we over de rivier, terwijl de gids met een lampje de oever afspeurde op zoek naar de kaaimannen. Als hij iets spotte, gingen we dichterbij met de boot in de hoop een glimps op te vangen van de beestjes. Dit lukte enkele keren, maar meestal met jonge kaaimannetjes van een halve meter, niet met de lange volwassen beesten. Plots greep onze gids in het water en hij viste er een kaaimannetje uit! We konden het aanraken, terwijl het beestje angstig krijste om terug in het water te mogen. We lieten het na een tijdje natuurlijk terug vrij.

Na de tocht kropen we snel in bed want we moesten onze wekker zetten om 4 uur 's morgens. Om 5 uur zaten we op een een expresbootje terug naar San Carlos waar we gingen aanschuiven aan het grenskantoor. Dat bleek pas om acht uur te openen en om 9 uur begon de rij pas te bewegen. Gelukkig konden we in een comedor vlakbij een ontbijt halen, dat we opaten tijdens het aanschuiven. Rond 10 u kregen we dan eindelijk onze stempels, waarna we op een bootje stapten richting Los Chiles in Costa Rica.