El Valle, Panama

Van de zee terug naar de bergen, we proberen het allemaal wat af te wisselen. We geraakten redelijk vlot met de bus tot in El Valle en na een zoektocht in de brandende zon vonden we ook een goedkoop hotel. El Valle is, zoals de naam al doet vermoeden, een valleidorp. Overdag is het broeierig heet maar `s avonds koelt het af en waait er een fris briesje door het dorp, ideaal dus om af te koelen na de strandhitte van Santa Catalina.

De eerst avond genoten we dus van dit briesje, terwijl we nog allerlei praktische zaken regelden. De volgende dag gingen we naar de Panamese VVV voor wat meer informatie en we kregen een hele lijst met activiteiten voorgeschoteld. De warmwaterbronnen sloegen we wijselijk over en we kozen voor een wandeling naar Piedra Sapo. Daar konden we oude petrogliefen vinden en zwemmen aan de waterval, volgens de man in het infokantoor. Wij vertrokken vol goede moed, maar de petrogliefen vielen nogal tegen: een grote rots met een tekening op en dat was het, niet eens zo indrukwekkend. We zetten onze hoop dan maar op het zwemmen in een verkoelend meertje, maar dat viel ook een beetje tegen, het bleek eerder een klein poeltje vol bladeren te zijn. Niel besloot toch een duik te wagen en het was lekker fris.

's Avonds zaten we in het duurste restaurant van het dorp tussen alleen maar andere toeristen en expats uit de Verenigde Staten. We aten er lekker maar weinig voor de prijs. We besloten om de volgende dag naar Panama City te reizen.

Later, wanneer we nog even op het balkon van ons hotelletje zaten, passeerde er een sfeervolle stoet. De jeugd van het dorp liep verzameld achter een pick-up waarop een minidweilbandje steeds hetzelfde muziekje speelde. Eerst een paar maten door de saxofoon, daarna de trompetten en trommels. Met veel gejoel passeerde de optocht, die blijkbaar de carnavalsperiode inzette met de verkiezing van miss carnaval.