Granada, Nicaragua

De laatste dagen van het jaar brachten we door in Granada. We deden nog drie uitstappen in 2009. De eerste was een tochtje naar de mombachovulkaan. Daar hadden we geluk want omdat we de toegangsprijs een beetje duur vonden en treuzelden voor de ingang kregen we prompt een fikse korting: we betaalden de prijs voor Nicaraguanen ipv de dubbel zo dure toeristenprijs! Inbegrepen was een ritje met de 'ecomobiel' naar de top van de vulkaan, waar de wandelpaden beginnen. Het spaarde ons een saaie en zware klim uit van drie uur, maar zeer eco vonden we de 'ecomobiel' op diesel nu ook weer niet!

Aan de top aangekomen volgden we het pad rond de krater. We liepen langs prachtige bomen en planten en we kregen een fantastisch uitzicht over de krater van de vulkaan aan de ene kant en over Granade en het grootste meer van Nicaragua aan de andere kant.

Na twee uur wandelden begon het een beetje te regenen en we haastten ons terug naar de ecomobiel, maar die was juist vertrokken! Gelukkig zat de shift erop voor een groepje parkrangers en we mochten met hun pick-up mee naar beneden.

Dezelfde avond hingen we nogal lang aan de bar van de hostel, waar we kennismaakten met Bram, een Brusselaar. Bram en Niel deelden een flesje Flor de Caña, de nationale trots van Nicaragua: rum. Ruth genoot van de rum, maar dan in mojito-vorm.

De tweede uitstap in Granada ging naar het buurdorp Masaya. Daar bezochten we de gewone markt, de artisanale markt, de kerk en het dorpsplein. We kochten typische kaas en lokaal gemaakte chocolade (die wel smaakte maar niet kan tippen aan de Belgische!). Een rustige dag in een rustig dorp.

De laatste dag van het jaar gingen we zwemmen in het Apoyomeer. We zwommen en kayakten in het helderblauwe water van het kratermeer. Niel kapseisde twee keer en Ruth helemaal niet :) ! Na een dagje spetteren en plonzen in het water waren we klaar voor oudjaarsavond. We vlogen er vroeg in met mojito's en pintjes in de bar van het hotel. Rond 11 uur gingen we het centrum in, waar echter niet zoveel te beleven viel. Het centrale plein was verlaten en hoewel er wel volk was op de terrassen, waren er veel bars verbazend leeg. We wachtten op het vuurwerk en dat stelde niet teleur: overal schoten er vuurpijlen de lucht in en er waren een paar traditionele vuurwerkdragers die rondliepen met een soort bakje boven hun hoofd waarvan het vuurwerk wordt afgestoken. Spectaculair, veel lawaai en natuurlijk ook een paar missers die bijna al ontploffend het publiek invlogen! Na het vuurwerk gingen we terug naar de hostel en we lagen er redelijk vroeg in voor een oudjaarsnacht.

Op nieuwjaarsdag wilden we Granada zelf een beetje verkennen maar dat was een slecht plan. Alles was gesloten en we vonden zelfs geen internetcafe dat open was. We maakten er dan maar noodgedwongen een tamme dag van en na de rum en mojito's van de vorige dag was die wel welkom. In de namiddag gingen we naar een Amerikaanse sportbar waar Niel een wedstrijd van de Ducks keek. Ruth was het al snel beu en maakte dan maar een wandeling op de dijk.

De volgende dag vertrokken we naar Isla Ometepe.