Onze paradijselijke dagen aan het strand konden niet blijven duren, we gingen weer on the road. Onze volgende halte was het bergdorpje met de onuitspreekbare naam Juayúa, wat klinkt als gwajoewa of zoiets. Andere reizigers hadden ons Hotel Anahúac aangeraden en het was inderdaad prachtig: warme ontvangst, mooie kamers en een prachtige binnentuin, waar het heerlijk genieten was in de hangmat.
Elk weekend is er een soort eetfestijn: alle restaurantjes van het dorp openen een standje op het plein. Het lijkt wel een soort braderij. Niel probeerde lomo longanizado, een typische pikante worst en Ruth gefrituurde Yuca. We aten onze buikjes vol en genoten van de sfeer op het plein.
Voor de rest viel er niet veel te beleven in het dorpje. We arriveerden vrijdagavond, gingen zaterdag lekker eten op de markt en vertrokken zondag vroeg weer op pad.

Is there offensive content on this page? 
CommentsAdd