Leon, Nicaragua

Om van El Salvador in Nicaragua te geraken moesten we passeren door een stukje Honduras. We vertrokken uit Alegria in El Salvador en busten naar de grens met Honduras in vier verschillende bussen. Na een vlotte grensovergang namen we drie bussen naar de grens met Nicaragua, waar we weer redelijk vlot de grens overstaken. In Nicaragua ging het gemakkelijk naar Leon, in slechts drie bussen.

Totaal: 1 dag, 10 bussen, 11 uur onderweg, 2 grensovergangen, 3 landen
Resultaat: we kwamen redelijk uitgeput aan in Leon, waar we ons dan ook snel installeerden in hotel ViaVia.

De volgende dag verkenden we Leon en boekten we verschillende activiteiten voor de volgende dagen: een kookworkshop, een kerstuitstap en een vulkaanbeklimming.

Op 24 december hadden we onze kookworkshop, geboekt bij Nicasi tours. De Nederlandse Nicole was onze gids voor de dag. Eerst gingen we naar de markt voor de inkopen voor de twee gerechten die we zouden klaarmaken: Indio Viejo en Iguana-soep. We vonden redelijk snel alle groenten en kruiden. Daarna gingen we naar het interessante deel van de markt: de vleesafdeling. Uit een mandje, nog levende en krioelende leguanen, kozen we een exemplaar dat prompt voor onze neus de kop werd afgehakt door de man van het stalletje. De vel werd verwijderd en het bloed stroomde alle kanten op. De vrouw van het stalletje maakte het beestje nog een beetje schoon voor ze het verpakte in een plastic zakje en in onze handen duwde. Best een gruwelijk zicht en het is waarschijnlijk de eerste en laatste keer in ons leven dat we iguana kopen!

Na de markt namen we een busje naar de buitenwijken van Leon, waar de huisjes kleiner en kleiner worden en de straten niet meer verhard zijn. We werden verwelkomd in het huis van Dona Ana, die teleurgesteld was toen bleek dat de Iguana al dood was. Normaal gezien moesten we het beestje levend meebrengen voor haar, zodat het vlees vers blijft. Gelukkig voor ons, zo moesten we de iguana niet zelf slachten! We hielpen wel bij het in stukjes snijden van de iguana en alle groenten. Daarna gingen er twee kookpotten op het houtvuur. 1 voor de indio viejo, een stevig eenpansgerecht van vlees en groenten in een dikke, smaakvolle saus met munt. De andere pot was voor de Iguana-soep. Terwijl het eten op het vuur stond te sudderen, brachten we nog een bezoekje aan de tortilleria, een plaats waar ze meer dan 2000 tortilla's per dag maken en waar we zelf ook eens een tortilladeegbal mochten platkloppen voor ie op het vuur ging. In deze tortilerria waren de voorbereiding voor het kerstmaal ook al volop bezig: er hing een varkensvelletje aan de wasdraad te drogen en de moeder des huizes stond in een grote pot vlees te roeren. De mensen hier eten zelden vlees, enkel voor kerst mag er een varken de pot in.

Toen we terugkeerden naar Dona Ana, kregen we ons eten voorgeschoteld. Een heerlijke soep en een nog lekkerdere hoofdmaaltijd. Het vlees van de iguana in de soep smaakte redelijk raar: een soort mengeling van de smaak van kikkerbilletjes en de taaiheid van calamares.

Na deze supergrote maaltijd, keerden we terug naar het centrum van Leon, waar we de rest van de dag een beetje relaxten en kersavond doorbrachten aan de bar van ViaVia. Niel speelde pool met sommige locals. Het was een fijne avond en als avondmaal kwamen er goeie Belgische frietjes op tafel.

Op kerstdag organiseerde de hostel tegenover ViaVia een uitstap naar het strand met ' s avonds een kerstmaaltijd. We schreven ons in en we waren niet de enigen die dit wel zagen zitten: meer dan 40 mensen deden hetzelfde.

Om 10 uur 's morgens vertrokken we met een jeep naar het strand. Het was er superdruk want kerstdag is stranddag voor vele Nicaraguanen. Gelukkig vonden we in de drukte een rustig plekje met een groepje van 10. We plonsten in het water en Niel ging zelfs even surfen. Hij wordt beter en beter want hij kon zelfs rechtstaan en Ruth kon er een foto van nemen dus er is bewijsmateriaal. Na het geplons zaten we nog op het strand maar omdat we onszelf voelden bakken als een kerstkalkoen, zochten we snel de koelte van een terrasje op. Rond drie uur werden we terug opgehaald en na een verfrissende douche, maakten we ons klaar voor het diner.

Om 7 uur mochten we aanschuiven aan het buffet. 4 soorten vlees, gestoofde groentes, lasagna, bloemkool in kaussaus, pittige pastasalade met chili en dessertjes! We aten onze buikjes meer dan vol en moesten achteraf een beetje bekomen, net zoals een echt kerstmenu dus ;-)

Na de maaltijd bleven we plakken bij het gezellige gezelschap. We babbelden, lachten, dronken mojito's en rum punch en amuseerden ons goed tot we ons om half elf realiseerden dat we ons hadden ingeschreven voor de vulkaanbeklimming waarvoor we om 4 uur ' s morgens onze wekker moesten zetten. Met spijt in het hart verlieten we het feestje en kropen in bed.

Enkele uren later liep de wekker al af en het deed pijn! We vervloekten onze slechte planning maar stonden flink op en begaven ons naar het hoofdkwartier van quetzaltrekkers. We deden in Guatemala onze driedaagse staptocht met Quetzaltrekkers en dat was ons zo goed bevallen dat we ook met de afdeling in Leon op stap gingen. We kozen deze keer voor een wandeling van 1 dag: de beklimming van de vulkaan Cerro Negro.

Om kwart voor vijf stonden we dus in het kantoor, waar we een ontbijtsandwich kregen en 4.5 liter water in onze rugzak moesten proppen. We namen even later de bus naar een dorpje 0p anderhalf uur stappen van de vulkaan. De tocht tussen de sesam- en pindavelden was nog vlak, maar eens we aan de vulkaan waren werd de beklimming in het mulle zwarte zand zwaarder. We bereikten de top van Cerro Negro na drie kwartier klimmen. Vandaar daalden we af naar de krater van de vulkaan waar we tussen de zwaveldampen stapten. We bleven niet te lang treuzelen, echt gezond kan dit niet zijn. We klauterden terug naar de top, waar we aan de afdaling begonnen. Met grote sprongen in het zachte zand renden we naar beneden. In minder dan 15 minuten stonden weer aan de voet en haasten we ons naar een schaduwplekje voor het middageten. Daarna was het in een rechte lijn terug naar de bus en León. De restvan de dag genoten we van de welverdiende rust en besloten we nog een extra dagje in León te blijven om de stad te verkennen.

De volgende dag maakten we een uitgebreide wandeling door León. We bezochten de kathedraal, pleintjes, kerkjes en het mooie museum voor moderne kunst, waar o.a. werken van Picasso, Moore en Rivera hingen.