Namballe, Peru

Aan de overkant van de rivier waren we in Peru, waar we na wat heen en weer geloop van immigrate naar politie en terug naar immigratie ook onze stempel kregen. Toen we echter een bus zochten, bleek er geen meer te zijn en een taxi naar de volgende grote stad wou alleen vertrekken met vijf personen of voor veel te veel geld. Het werd al avond dus we namen de tuk-tuk naar Namballe, een superklein dorpje vlakbij, waar we een hostal vonden.

Al ons eten was tijdens de lange dag al opgegeten, maar een open restaurant of winkel vinden was een probleem op een donderdagavond in een dorp van nog geen 100 huizen. Uiteindelijk aten we bij een vrouw die een barbecue had buitengezet en sateetjes aan het roosteren was. We konden kiezen tussen kip of koeienhart met yuca en banaan. We kozen natuurlijk om van allebei te proeven en het smaakte!

De volgende dag hadden we nog een lange weg af te leggen dus we stonden om vijf uur op om onze eerste taxi colectivo te nemen. Tegen zes uur hadden we genoeg medepassagiers verzameld (drie personen op de passagierszetel en vier op de achterbank) om te vertrekken naar San Ignacio, een iets groter dorp. Daar aangekomen na twee uur opgepropt te zitten, zochten we eerst naar ontbijt. We gingen binnen in een klein zaakje waar de vrouw een beetje onverstaanbaar twee menu-opties voor ontbijt brabbelde. Wij bestelden de arroz con papitas want dat was goedkoper dan het ander. Bleek dat we geen papitas (patatjes) hadden besteld maar patitas (varkenspoten)!!!! Dat viel wat zwaar op onze nuchtere magen, maar we hebben er toch maar wat van gegeten.

In de regen vervolgden we onze tocht naar Jaen, weer in een taxi colectivo, maar deze keer met zijn tweetjes op de passagierszetel. In Jaen haalden we Peruviaanse Soles af van de bank en kropen we in een minibusje naar Bagua Grande.

Tegen de middag waren we daar en we vonden vlot een taxi colectivo naar Chachapoyas, onze eindbestemming. Nog twee uurtjes en we zijn er, dachten we, maar dat was fout gedacht, want door een wegblokkade die pas twee uur later terug open zou gaan, wou de taxi niet vertrekken toen we betaald hadden, maar pas twee uur later. Pfffff! We lunchten dan maar in een eethuisje en wachtten. Na twee uur vertrokken we voor de laatste uren in een taxi, elk met onze eigen zitplaats deze keer.