Panama, Panama

De laatste maand wisselden we af tussen zee en bergdorpjes. We waren dan ook content dat we nog eens naar een grote stad gingen. We waren helemaal klaar voor Panama City!

Op de bus vanuit El Valle kregen we al direct tips van een Amerikaan die in Panama City woont. Hij legde ons uit hoe we aan de hostel moesten geraken en tekende zelfs een klein kaartje van de stad voor ons. We geraakten dus vlot aan onze bestemming, mede dankzij de prachtig beschilderde en alomtegenwoordige bussen.

In Jungla House kregen we een dormitorio voor ons alleen. Nadat we onze spullen gedropt hadden, vertrokken we voor een eerste kennismaking met de stad. We wandelden langs Boulevard Balboa, vanwaar we uitzicht hadden op zowel de wolkenkrabbers van het moderne Panama als de huizen van het oude stadsgedeelte, dit alles met zicht op de Pacifische Oceaan. Echt prachtig! We wandelden langs de dijk en keken naar de joggers, basketballers en voetballers. Op de terugweg aten we in een grappig Grieks restaurant, waar je de serveersters kon opbellen met een telefoon aan tafel en het eten was nog lekker ook.

De volgende dag gingen we naar de hoofdatractie van Panama: hét kanaal. Met de bus gingen we naar het bezoekerscentrum, waar we direct naar de bovenste verdieping snelden. Van daaruit had je een goed zicht op de schepen die de reusachtige sluizen binnenvaren. We zagen nog juist twee schepen binnenvaren. Daarna namen we nog een kijkje in het museum over de bouw en de geschiedenis van het kanaal en we kregen ook nog een schraal promofilmpje te zien over de toekomstige uitbreidingen.

Omdat we nog eens over een fatsoenlijke keuken beschikten in de hostel, maakten we die avond zelf een heerlijke pasta klaar. Sinds San Salvador waren we ook niet meer naar de cinema geweest, dus we besloten er nog eens van te profiteren. We gingen naar Up in the air, die gelukkig ondertiteld en niet gedubt was.

De volgende morgen werden we uit onze hostel gezet want een groep van 30 Duitsers had voor ons alles gereserveerd. We liepen dus in de hitte van de stad met onze rugzakken naar hostel Mamallena. Gelukig was hier wel plaats voor ons.

Nadat we ons installeerden, trokken we naar Casco Viejo, het oude stadsdeel van Panama City. Eerst even de bus op en daarna een lange wandeling langs Avenida Central, een grote winkelstraat waar Ruth voor 1 dollar een paar slippers kocht. We volgden een leuke route die ons langs alle oude gebouwen en mooie uitzichtpunten bracht. We slopen binnen in het Teatro Nacional, een prachtig operagebouw, en wandelden rond in de ruines van het huis van Noriega. Verder aten we in een kleine comedor en sloegen we een babbeltje met de wachters van het Panamese Witte Huis.

De volgende dag was iets minder actief. Belangrijkste feit van de dag was ons bezoek aan de grootste mall van de stad 's avonds. Niel wou al lang Avatar gaan kijken, maar we vonden nergens een bioscoop die de film in het Engels vertoonde. Nu dus wel, en dan nog in 3D.

De volgende dag was het weer tijd voor actie. We namen de bus naar Albrook, het centrale busstation, vanwaar we wandelden naar het grote natuurpark vlakbij de stad. Via enkele mooie wandelpaden verkenden we het bos. We zagen niet zo heel veel dieren (1 aguti), maar we kregen wel een mooi uitzicht over Panama City. Na de wandeling wilden we graag het antropologische museum bezoeken, maar dit bleek spijtig genoeg dicht te zijn. Dan maar terug naar onze hostel.

Onze laatste volledige dag in Panama City regelden we een hoop praktische dingen. We maakten een backup van al onze foto's en probeerden deze te versturen... wat geen sinecure bleek te zijn. Tot vier maal toe moesten we terug naar het postkantoor omdat er steeds het een of ander niet in orde was. Verder sloegen we een stevige voorraad drank en snoep in voor ons zeiltrip naar Colombia, want enkele dagen later zouden we afscheid nemen van Centraal Amerika!