Pasto, Colombia

Vanaf Popayan was het 1 lange busrit naar de grens, die we onderbroken in Pasto voor een overnachting en in Ipiales voor een bezoek aan een speciale kerk.

Na een busrit van 6 uur kwamen we aan in Pasto, een totaal ontoeristische stad. We wandelden een beetje rond en genoten van het echte Colombiaanse leven rond ons. Het was vrijdagavond en we gingen iets drinken in een gezellig cafeetje. Tot onze grote verbazing hing daar een kader aan de muur met allemaal Belgische bierkaartjes o.a. een 'Het is feest als Bob rijdt'-kaartje! Spijtig genoeg stond er geen enkel Belgisch bier op de kaart en we hielden het bij lekkere koffie en chocomelk. Op de bovenverdieping hadden we bovendien een prachtig zicht op het centrale plein. Later op de avond aten we pizza in de hostel en babbelden we met drie Belgische meisjes die ook onderweg waren naar Ecuador.

De volgende dag was het weer tijd voor de bus! We gingen naar Ipiales, waar we een tussenstop maakten voor de Santuario de las Lajas, een toverachtig mooie kerk gebouwd over een steile klif. (zie foto's)

Daarna was het rechstreeks naar de grens, waar we vlotjes van de ene naar de andere kant gestempeld werden. Eens in Ecuador busten we verder naar Otavalo met onderweg nog een drugscontrole door het leger. Een man in onze bus had pech, want zijn bagage werd grondig gecontroleerd. Vanuit het raampje zagen we hoe een grote plastieken zak met twee kermiskraamgrote knuffelberen uit het ruim van de bus werd geplukt. De soldaten gaven Winnie the Pooh en de tijger een nogal ruwe controle, de beestjes werden in elkaar geslagen voor onze ogen, gruwelijk grappig! Toen het bleek dat het om onschuldige knuffelberen zonder drugspakketjes ging, konden de soldaten ook wel lachen om het onnozel spektakel dat dit opleverde. Tegen de avond kwamen we aan in Otavalo.