Puerto Lindo, Panama

We moesten op zondagavond in Puerto Lindo zijn omdat we maandag de boot zouden nemen naar Panama. We besloten al iets vroeger te vertrekken om nog een beetje van de omgeving te genieten onderweg.

Op zaterdagmorgen vertrokken we in Panama City. We namen een hoop bussen tot Porto Bello, waar we het oude fort en magazijn van in de koloniale periode van Panama bezochten. Veel meer was er ook niet te zien, dus diezelfde dag nog gingen we naar Puerto Lindo. Daar ontmoetten we Carolien, een Nederlandse die dezelfde zeiltocht als wij hadden gedaan, maar in de omgekeerde richting. Ze was er nog altijd een beetje groggy van, dus dat beloofde veel goeds voor ons!

Samen met haar verkenden we 's avonds het kleine dorp. Het was redelijk druk want er waren al voorbereidingen bezig voor carnaval: er werd gedrumd op congodrums en er werden traditionele liederen gezongen door de overwegend zwarte bevolking. We aten een snack van de bbq, een groot stuk vlees met typisch brood en een hemels bbq-sausje.

Op zondag brachten we een bezoekje aan Isla Grande, een kleine eiland voor de kust. We waren niet alleen, heel der Panamese families hadden hetzelfde idee. De stranden lagen vol en de restaurants hanteerden woekerprijzen voor schraal eten. Wij probeerden aan deze drukte te ontsnappen door een wandeling te maken naar een afgelegener deel van het eiland. We vonden een rustig plekje tussen de rotsen, waar we enkele uurtjes relaxten. Daarna wandelden we nog naar de vuurtoren, van waaruit we een prachtig zicht kregen op de kust van Panama.

Onderweg terug naar Puerto Lindo zagen we dolfijnen zwemmen in de verte. We maakten ook een omweg langs een klein eiland waar wilde apen woonden. In de hostel hadden ze ons gewaarschuwd om niet aan te meren op het eiland en zeker niet uit de boot te komen. Onze bootsman was echter niet zo slim en vaarde naar een kleine aanlegsteiger van het eiland. Hij stapte uit en een andere toerist deed hetzelfde. Al snel zagen we apen van ver uit de bomen naar ons toe komen. Ze kwamen tot bij de aanlegsteiger en begonnen om eten te bedelen. Wij wilden niks geven en ze werden agressief. Ze vielen de toerist aan die op de steiger stond. Hij viel achterover en werd in zijn hand gebeten! Wij zaten gelukkig nog in de boot en we riepen dat we snel wilden vertrekken van die enge apen! Een Panamese vrouw werd zelfs heel erg kwaad op de bestuurder van ons bootje omdat hij zo onverantwoordelijk was geweest! En ze had gelijk natuurlijk. We vaarden terug en besloten er een rustige avond van te maken. In de hostel maakten we al kennis met de anderen die ingeschreven hadden voor de boottocht.