Puntarenas, Costa Rica

We vertrokken ´s morgens in Moctezuma voor een lange dag reizen naar Quepos. Eerste namen we de bus en dan de ferry naar Puntarenas. Daar moesten we twee uur wachten op de volgende bus naar Quepos en omdat het superwarm was, gingen we in het iets koelere busstation wachten. Daar gebeurde het drama: Ruth's kleine rugzakje werd gestolen.

We zaten in het busstation en de rugzak stond op de stoel naast Ruth. Ergens zijn we hem uit het oog verloren want ineens was ie weg en we hebben helemaal niks gemerkt. 1 seconde onoplettend geweest en alles weg, echt dom!
Er zaten veel belangrijke spullen in: Ruth's kodak, ons dagboek, een boekje dat we bijhielden met de onkosten, Ruth's sjaal, onze reisgids, een leesboek en het allerergste: onze mascottes eend en tommy.

We zochten alles af in de omgeving van het busstation in de hoop dat de dief op zoek was naar waardevolle spullen en de rest ergens had gedumpt. We vonden natuurlijk niets en deden dan maar aangifte bij de politie, die verder ook absoluut geen moeite deed om ons te helpen zoeken. We drukten zelfs papieren af met een foto van de rugzak en mijn emailadres om op te hangen in het busstation.

Na onze lange zoektocht en veel tranen was het te laat om nog de bus te nemen en moesten we iets zoeken om te slapen in Puntarenas. Omdat onze reisgids ook gestolen was en het al donker begon te worden, namen we het eerste beste hotel dat we tegenkwamen. Een slechte keus want de matrassen waren van mousse en we lagen met onze ruggen in een serieuze put. Die nacht sliepen we dus slecht om twee redenen, de gepikte rugzak en het slechte bed.

Omdat we niet echt hoopten om de rugzak nog terug te vinden, vertrokken we de volgende dag uit Puntarenas met enkel een slechte herinnering.

ps: we hadden gelukkig geen documenten in de rugzak zitten. De dief vond alleen sentimentele spullen en een fototoestel. Van de foto's die we al genomen hadden, hadden we een week ervoor nog een kopie op de computer gezet, dus daar is bijna niets van verloren. We waren nog het meest ongelukkig over ons dagboek waar Ruth elke dag in schreef, ons kostenboekje en natuurlijk onze reismascottes eend en tommy.