Rurrenabaque, Bolivia

Echt veel tijd om Coroico te verkennen hadden we niet. We arriveerden er vrij laat in de namiddag en de volgende morgend moesten we om 8u klaarstaan voor onze toer richting Rurrenabaque. We improviseerden een ontbijt van heerlijke salteñas en een bananensapje en stonden goed op tijd te wachten. Na een kwartiertje kwam een ander koppel naar ons toe dat ook de boottocht naar de jungle had geboekt. Al snel bleek dat we niet de enige Belgen zouden zijn, Karine en Gert kwamen uit Gent!

De taxi's kwamen met enige vertraging (een uur) aan in Coroico. Zij waren vanuit La Paz vertrokken met de andere deelnemers aan de trip. Samen waren we met z'n 11 en een gids. De eerste dag was meer taxi dan boot. We moesten de lange afstand naar Guanay overbruggen via de oude verbindingsweg naar de jungle. Welkom op de WMDR deel 2 dus. De taxi's raceten er vandoor en de rand van de diepe kloof kwam soms akelig dichtbij! Na 6 uur in de auto arriveerden we in Guanay en een halfuurtje later vertrokken we in onze gemotoriseerde kano richting Rurre. Tegen zonsondergang gingen we aan wal en was het tijd om de tenten voor een eerste keer op te stellen. Het werd de eerste nacht van de reis in een tent!

Voor het helemaal donker was, besloot de gids nog een korte wandeling te maken door de jungle naar een uitkijkpunt. We vroegen hem of we een zaklamp moesten meenemen, maar dat was niet nodig... we zouden op tijd terugkeren. De klim naar boven was best slipperig en steil, maar zonder al te veel problemen bereikten we de top vanwaar we een mooi zicht op de rivier hebben. Plots horen we takken breken en iets zwaar vallen in de bosjes. Blijkt dat een Fransman in onze groep zijn camera liet vallen. Het is intussen al wat donker aan het worden en iedereen in de groep was wat ongerust aan het worden overt de terugtocht. We lieten de camera voorlopig zijn en daalden voorzichtig (in het donker) terug af. Halverwege viel er een slachtoffer van deze gevaarlijke afdaling ... Ruth. Ze schoof uit en gleed van het pad de berg af... om zo'n twee meter lager geblokkeerd te worden door een hoop bosjes en struiken. Niel schudde vlot een reddingsactie uit zijn mouw en met wat getrek en gejouw stond Ruth even later weer op het pad. De schade bleef beperkt tot wat vuile kleren, maar het was toch even schrikken. Na een bijzondere magere avondmaaltijd en nog een nachtelijke plons in de rivier kropen we onze tent in.

De volgende dag maakten we eerst een wandeling naar een verborgen waterval in de jungle. Ruth slaagde er weeral in om uit te glijden, deze keer bij het oversteken van een riviertje. We namen een verfrissende duik in het klaterende water voor we terugkeerden en onze tocht in de boot verderzetten. Twee keer deden we een wandeling in de jungle naast de rivier, maar omdat we met 12 man waren en de gids supersnel ging, konden we niet veel beestjes spotten (buiten dan zandvliegen misschien, die ons levend opaten elke keer we aan wal gingen). Na een lange dag op de boot gingen we een tweede keer zwemmen aan een waterval. Even later bereikten we het strandje waar we onze tenten opzetten. Weer werden we verwelkomd door zandvliegjes, maar zodra het donker werd, verdwenen die. We aten gezellig bij het kampvuur en gingen vroeg slapen.

De laatste dag gingen we in een rechte lijn naar Rurrenabaque.

In Rurrenabaque boekten we direct een toer voor de volgende drie dagen naar de pampas. We sliepen in een simpel hotelletje op een plankbed en stonden de volgende morgen al vroeg klaar. Samen met een Australisch koppel en 2 Israeli's kropen we in een jeep en bobbelden we drie uur over een hobbelweg naar de rivier. Daar aangekomen kropen we in een boot en kon het krokodillenspotten beginnen. Het waren eigenlijk kaaimannen, maar ze waren toch serieus indrukwekkend. We spotten ook nog een heleboel paradijsvogels, 1 jabiroe (een soort reuze-ooievaar), capibara's (het grootste knaagdier ter wereld) en een heleboel schildpadden die lagen te zonnen op takken in de rivier. We vaarden drie uur voor we onze eenvoudige slaapplaats bereikten. We kregen lekkere thee en koekjes en bewonderden de zonsondergang over de moerassen.

De volgende dag maakten we een lange wandeling om anaconda's te spotten. Spijtig genoeg had het die nacht en morgen hard geregend en was de kans klein dat we iets vonden. Na drie uur stappen door rivieren en hoog gras in de brandende zon, vonden we een baby-anaconda. Geen meterslange slang, maar toch iets. In de namiddag gingen we zwemmen met roze dolfijnen. Deze hadden ook besloten niet op te dagen op hun favoriete plek, dus we hadden weeral pech. Niel sprong toch in het water en waagde zijn leven, zo vlakbij de krokodillen... Ruth bleef veilig in de boot.

De volgende dag gingen we Piraña's vissen. Die beesten zijn echter veel slimmer dan wij en aten al het aas van onze haken, zonder dat we er een uit het water konden halen. Na een uurtje had Ruth als enige van de groep succes. Het was een klein exemplaar, maar het had toch serieuze tandjes. Na de foto's smeten we het beestje terug in het water. Onderweg terug naar de lodge hadden we weeral geluk want we zagen een paar glimpsen van de roze dolfijnen.

Na een vroege lunch vaarden we al terug naar de plek waar de jeep ons opwachtte. We hobbelden en bobbelden drie uur terug naar Rurrenabaque, waar we terug incheckten in het hotel met de plankbedden.