Tulum, Mexico

Toen we vertrekkensklaar stonden in Playa, besloot Anke mee te gaan met ons naar Dos Ojos, een tussenstop onderweg naar Tulum. Dos Ojos is een natuurgebied met twee grote cenotes, onderling verbonden met een ondergronds rivierstelsel. Onder begeleiding van Felipe snorkelden we in de prachtige onderwaterwereld van de twee cenotes. Het is ook een favoriete plek voor vele duikers die we in de diepte zagen zwemmen in de ondergrondse rivieren. Na deze leuke stop namen we definitief afscheid van Anke, die terugging naar Playa, terwijl wij onze weg vervolgden naar Tulum. Anke was bovendien bereid om onze hangmatten uit Merida mee te nemen naar Antwerpen. 2kg die we niet meer hoeven mee te zeulen de komende 9 maanden.

Na een lekkere maaltijd in het centrum van Tulum was het al de late namiddag en we hadden nog geen slaapplaats voor die avond. We namen een taxi naar het strand waar er vele cabañas te huren zijn. Dit zijn simpele hutjes op het strand zonder enig comfort. Het was al donker toen we in ons hutje trokken. Gelukkig hadden we twee kaarsen als verlichting. Een romantische avondwandeling op het strand sloot de dag af.

De volgende dag stonden we supervroeg op om de zonsopkomst boven de caraibische zee te bewonderen. Spijtig genoeg hing er een grote wolk in de weg, en werd het licht zonder dat we de zon uit de zee zagen komen... dan maar terug in bed. Twee uurtjes later stonden we opnieuw op en wandelden we naar de ruines van Tulum. Onze timing kon niet slechter zijn, want we arriveerden net op het moment dat er bussen toeristen uit Playa en Cancun toekwamen. De site bleek dan ook een minigolf-versie van alle vorige sites die we bezochten, mooie aangelegde paadjes, afgebakende ruines en nette gazon. Bovendien werden tal van groepen onder luide begeleiding van hun gidsen doorheen deze site geleid. Los hiervan is Tulum best wel mooi, vooral de ligging net bij de zee is indrukwekkend. Ondertussen werd het warmer en was het hoog tijd voor een eerste duik in de Caraibische zee. Zalig! Vanwege de vele muggen was één nachtje in de cabaña voor ons wel genoeg. Nog die namiddag trokken we verder naar Chetumal vlakbij de grens met Belize.