Vilcabamba, Ecuador

De afstand van Cuenca naar Vilcabamba was weer niet te ondeschatten: we brachten heel de dag in de bus door voor we tegen valavond Vilcabamba bereikten. We vonden een superleuke kamer in een eco-lodge met ons eigen keukentje.

Eco-lodge betekende voor 1 keer echt Eco. Wanneer we de volgende morgen onze luiken openzwierden, zagen we de natuur in volle glorie (vogels, groen, insecten) en we hoorden het geruis van de rivier op de achtergrond. Eco betekende ook dat er insecten rondscharrelden terwijl je op de wc zat en dat Ruth een wandelende tak vond in bed. Onze lodge bevond zich in een natuurgebied met een uitgebreid wandelsysteem, dus we vertrokken al snel vanaf de pijltjes aan onze voordeur voor een stevige wandeling bergop en bergaf. Op het einde nam Niel nog een verfrissende duik in de rivier. Later in de namiddag gingen we groenten kopen in het dorpje en kookten we lekkere spaghetti, terwijl we bananensmoothies dronken.

De volgende dag was onze laatste dag in Ecuador en we brachten hem door op de bus naar de grens! Onze eerste rit leek wel uren te duren want de enige bus naar de grens vertrok om kwart na zes ´s morgens en deed er acht uur over om aan onze volgende bestemming te geraken. We stonden twee keer meer dan een uur stil omwille van wegenwerken.

In Zumba stapten we over op een ranchera, een camion met zitbanken. We reden twee uur door adembenemend mooie landschappen voor we aan de grens aankwamen. De grensovergang was nogal afgelegen en weinig gebruikt. Toen wij er aankwamen, waren de officials volleybal aan het spelen. Ze moesten speciaal voor ons hun spel onderbreken om snel enkele stempels in onze paspoorten te zetten.